Analiza i interpretacja wiersza cz. II
Data: 01-03-2009 o godz. 18:13:52
Temat: Nauka


W drugiej części analizy wiersza opiszę środki stylistyczne. W nich tkwi tajemnica poezji. Są sposobami poetów, by daną myśl wypowiedzieć poetycko, a nie zwyczajnie. Im twórcy mają wspanialszą wyobraźnię i talent, tym ciekawsze pomysły.



Środki stylistyczne to:

a.   Epitet- jest w wierszu określeniem rzeczownika. Najczęściej w tej roli występuje przymiotnik, ale może ją też pełnić imiesłów lub inny rzeczownik. Epitet oddziałuje na wyobraźnię czytelnika i tworzenie obrazu, wyraża stan emocjonalny podmiotu lirycznego i jego stosunek do przedmiotu opisu.

b.   Powtórzenie- to powtórzenie tego samego wyrazu, zdania bądź jego fragmentu. Przykładem powtórzenia jest anafora (każda anafora jest powtórzeniem, lecz nie każde powtórzenie jest anaforą).

c.    Anafora- powtórzenie wyrazu lub grupy wyrazów na początku kolejnego wersu, zdania, strofy. Ma na celu zwrócenie uwagi czytelnika na cechę, osobę, zjawisko, czynność, która została zapisana w anaforze, podkreślenie ważności tej cechy, niekiedy wydobycie kontrastu.

d.   Animizacja- czyli ożywienie, to nadawanie przedmiotom, zjawiskom, pojęciom cech istot żywych (ale z wykluczeniem cech wyłącznie ludzkich, jak mowa czy myślenie). Jej zadaniem  jest nadanie tekstowi dynamiki (najczęściej wprowadza element ruchu).

e.   Personifikacja- czyli uosobienie, to nadanie cech ludzkich przedmiotom, roślinom, zwierzętom, pojęciom.

f.    Antyteza- czyli przeciwstawienie, to zestawienie sprzecznych myśli, poglądów. Wywołuje mocne wrażenie na odbiorcach, ma na celu podkreślenie kontrastu i sprzeczności.

g.   Apostrofa- bezpośredni zwrot w formie wołacza do osoby (zmarłej lub nieobecnej), pojęcia, przedmiotu, zjawiska, utrzymany w podniosłym, uroczystym tonie.

h.   Metafora- czyli przenośnia to zestawienie wyrazów, którego nie wolno rozumieć dosłownie; wyrażenie, w którym poszczególne słowa nabierają nowego, niezwykłego znaczenia. Metafor używamy w języku potocznym, nie zdając sobie z tego sprawy. Wiele związków frazeologicznych ma znaczenie metaforyczne.

i.    Neologizm- czyli zupełnie nowy wyraz, który poeta stwarza na potrzeby wiersza. Normalnie takiego wyrazu nie ma.

j.    Onomatopeja- czyli  wyrazy dźwiękonaśladowcze. Najczęściej pojawia się w poezji adresowanej do dzieci lub stylizowanej na ludową.

k.   Porównanie- zestawienie ze sobą dwóch przedmiotów, zjawisk, pojęć, ze względu na łączące je podobieństwo. Często występuje połączenie „jak”.

l.     Pytanie retoryczne- nie wymagające odpowiedzi, bo odpowiedź jest niejako w nim zawarta.

m.   Wykrzyknienie- zdanie lub równoważnik zdania zakończony wykrzyknikiem.

n.    Archaizmy- to wyrazy stare. Były kiedyś używane, ale wyszły z użycia, lub zmieniły znaczenie.



 



Artykuł jest z Zespół Szkół w Błędowie
http://www.bledow.edu.pl

Adres tego artykułu to:
http://www.bledow.edu.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=795