Analiza wiersza ''Śpieszmy się''
Data: 01-01-2014 o godz. 14:17:33
Temat: Nauka


   Wielu z Nas nie interesuje się wierszami, fraszkami, hymnami - liryką. Jedynym miejscem i czasem, kiedy rozważamy utwory są lekcje. Może jednak czasem warto samemu usiąść i zastanowić się co chcą nam przekazać autorzy... 


Śpieszmy się

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą 
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze 
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego.

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna 
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno.

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze 
a będziesz jak ten delfin łagodny i mocny.

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą 
i Ci co odejdą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą.

                                                       Ks. Jan Twardowski

Analiza:
1. Wiersz pod tytułem „Śpieszmy się” ksiądz Jana Twardowskiego dedykuje swojej przyjaciółce, poetce Annie Kamieńskiej. Jest to jeden z najbardziej znanych wierszy ks. Jana Twardowskiego. 
2. Wiersz mówi o miłości i śmierci. Nastrój jest poważny, ma pewien przekaz.
3. W pierwszej, drugiej i ostatniej strofie jest podmiot zbiorowy, liryka pośrednia; mówi w 1 os. l. mn. W trzeciej strofie autor zwraca się do każdej osoby indywidualnie. Odbiorcą jest każdy z nas. Jan Twardowski chce nam uświadomić, że nie wiadomo, kiedy odejdziemy z tego świata, więc powinniśmy korzystać z tego, co mamy, a przede wszystkim z miłości. Każdy powinien mieć drugą osobę, którą będzie kochał, był przy niej. Miłość jest jedną z najważniejszych rzeczy. 
4. Podmiot liryczny mówi w sposób poważny, ale spokojny. Wiersz zbudowany jest z czterech strof. Znajduje się epitet: „telefon głuchy”, przenośnię: „tylko to co nie ważne jak krowa się wlecze”, a także uosobienia: „drozd milknie”, „suchy ukłon”. Tematyka jest miłosna, refleksyjna.
5. Utwór bardzo mi się podoba, jest to mój ulubiony wiersz, daje dużo do myślenia. Każdy z nas powinien go przeczytać i zastanowić się, co chce nam przekazać autor.  






Artykuł jest z Zespół Szkół w Błędowie
http://www.bledow.edu.pl

Adres tego artykułu to:
http://www.bledow.edu.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=1661