NATO – Sojusz Północnoatlantycki
Data: 10-06-2012 o godz. 19:10:12
Temat: Nauka


NATO to skrót z angielskiego North Atlantic Treaty Organization. Jest to sojusz militarny państw europejskich z USA i Kanadą. Polska należy do niego od 1999 r…



Podstawą istnienia sojuszu jest Traktat Północnoatlantycki (zwany również Waszyngtońskim).

Główną siedzibą NATO jest Bruksela. Językami roboczymi są: angielski i francuski.

Z biegiem lat do paktu przystąpiło wiele państw. Współcześnie w NATO znajduje się 28 państw członkowskich:

1.            Stany Zjednoczone

2.            Kanada

3.            Francja

4.            Wielka Brytania

5.            Włochy

6.            Portugalia

7.            Islandia

8.            Luksemburg

9.            Holandia

10.          Norwegia

11.          Dania

12.          Belgia

13.          Turcja

14.          Grecja

15.          Niemcy

16.          Hiszpania

17.          Polska

18.          Węgry

19.          Czechy

20.          Łotwa

21.          Słowenia

22.          Estonia

23.          Bułgaria

24.          Słowacja

25.          Litwa

26.          Rumunia

27.          Albania

28.          Chorwacja

Oficjalnymi kandydatami do członkostwa w sojuszu są Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra i Macedonia

Każde z państw przystępuje do NATO dobrowolnie, po przeprowadzeniu debaty publicznej oraz ratyfikacji. Pakt Północnoatlantycki gwarantuje swoim członkom suwerenne prawa, ale także nakłada zobowiązania międzynarodowe, które należy respektować.

 

 

Organy kierownicze:

1.            Rada Północnoatlantycka (Rada Ministerialna) – najwyższy organ; podejmuje najważniejsze decyzje; kilka razy do roku Rada spotyka się z ministrami obrony narodowej, możliwe są także zebrania nadzwyczajne, w których uczestniczą szefowie rządów lub państw; w 2010 po rozwiązaniu Komitetu Planowania Obronnego, przejęła jego kompetencje.

2.            Komitet Wojskowy – pełni funkcję doradczą w stosunku do Rady; jest najważniejszym organem wojskowym; stanowią go szefowie sztabów państw członkowskich.

3.            Grupa Planowania Nuklearnego – zespół specjalistów skupiający wszystkich przedstawicieli państw członkowskich zajmujący się takimi kwestiami jak: rozmieszczenie broni jądrowej, kontrola zbrojeń, systemy zabezpieczenia przed konsekwencjami użycia broni nuklearnej.

4.            Sekretarz Generalny – jest wybierany przez państwa członkowskie na 4-letnią kadencję; jest nim zawsze Europejczyk; kieruje pracami najważniejszych instytucji; prowadzi obrady najważniejszych organów; reprezentuje Pakt na arenie międzynarodowej; od 1.08.2009 r. jest nim Duńczyk Anders Fogh Rasmussen.

 

Funkcjonowanie i misje

Kluczowym elementem funkcjonowania NATO jest artykuł 5. Traktatu Waszyngtońskiego, mówiący o tym, że w razie ataku na jednego z członków sojuszu wszyscy pozostali współdziałają, aby go wspomóc. Do 1991r. organizacja miała na celu obronę przed zagrożeniem ze strony Związku Radzieckiego i innych państw komunistycznych. Dzisiaj nadal pełni ona rolę sojuszu wojskowego, ale koncentruje się głownie na rozwiązywaniu konfliktów lokalnych. NATO stawia sobie także cele takie jak: rozwijanie współpracy międzynarodowej, zapewnienie wolności i bezpieczeństwa, rozwiązywanie konfliktów metodami pokojowymi.

Przykładowe działania NATO:

1.            Misja pokojowa IFOR (95-96) SFOR (96-04r.) w Bośni Hercegowina - celem operacji była kontrola wprowadzenia w życia ustaleń konferencji z Dayton kończącej wojnę w Bośni; , przekazana UE w 2004 (EUFOR), która ma zapewnić pokój i przeciwdziała odradzaniu się wrogości między zwaśnionymi stronami

2.            Naloty na Jugosławię pod pretekstem oskarżenia tamtejszego rządu o dokonanie przestępstw wojennych wobec ludności albańskiej w Kosowie (99r.)

3.            Obecność Kosovo Force (KFOR) w Kosowie od 1999r.

4.            Zabezpieczenie Cieśniny Gibraltarskiej po 11 września 2001 w ramach operacji Active Endeavour (jej celem jest ochrona statków cywilnych w rejonie cieśniny Gibraltarskiej przed atakami terrorystycznymi)

5.            Misja ISAF w Afganistanie trwa od 2001r. Na początku jej celem było odbicie Kabulu z rąk talibów. W 2003r. siły ISAF przeszły pod kierownictwo NATO. Obecnie celem tej misji jest zapewnienie pokoju w tym kraju.

6.            Misja pokojowa w spornym rejonie Darfur w Sudanie w 2005r.

7.            Pomoc wojskowa w obaleniu dyktatury Kaddafiego w Libii (2011r.)







Artykuł jest z Zespół Szkół w Błędowie
http://www.bledow.edu.pl

Adres tego artykułu to:
http://www.bledow.edu.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=1358