Impresjonizm w muzyce
Data: 22-03-2012 o godz. 18:04:12
Temat: Kultura


   Impresjonizm w muzyce rozwijał się na przełomie XIX i XX wieku. Ideą nadrzędną było wrażenie. Muzycy zerwali z tradycyjnymi formami i zaczęli wykorzystywać środki wyrazu artystycznego takie jak: harmonia i barwa. Chcieli w ten sposób za pomocą dźwięków wywołać nastrój i wrażenie przelotnej chwili, np. wschód słońca, blask księżyca itp.

Melodia zaczęła schodzić na dalszy plan i zniknęła tonalność dur-moll...

 



  Charakterystyczne dla tej muzyki było: wrażliwość na kolor, walory brzmieniowe utworu, próba oddania nastroju obrazu, ulotnych scen, zaznaczano programowość.

   Przeważały instrumenty o delikatnym brzmieniu takie jak: flety poprzeczne, flety podłużne, harfy, oboje, gitara, czelesta, fortepian, skrzypce, altówki i wiele innych, a w orkiestrze symfonicznej wykorzystywane były: rogi, klarnety, wiolonczele, kontrabasy itd.

   Formy występujące w impresjonizmie to: poematy muzyczne, dramaty poetyckie, utwory kameralne, utwory fortepianowe, poematy taneczne, balety, opery, pieśni, dramaty muzyczne, suity, najczęściej utwory o tytułach programowych, o budowie swobodnej.

Najwybitniejszym twórcą impresjonizmu w muzyce był Claude Debussy, a oprócz niego styl ten prezentował m.in. Maurice Ravel. W Polsce znany był Karol Szymanowski.

   







Artykuł jest z Zespół Szkół w Błędowie
http://www.bledow.edu.pl

Adres tego artykułu to:
http://www.bledow.edu.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=1316