Zespół Szkół w Błędowie
ul. Stary Rynek 9; 05-620 Błędów
tel: 486680356; bledow@home.pl
Szukaj
Temat
  Zarejestruj się Home  ·  Tematy  ·  Pliki  ·  Twoje konto  ·  Wyślij artykuł  ·  Top 10  
Menu
· Strona główna
· Archiwum artykułów
· Blogi
· Ciekawe strony
· Encyclopedia
· FAQ
· Forum
· Galeria
· Kontakt
· Pliki
· Poleć znajomym
· Statystyki
· Wyślij artykuł
· Zarządzanie kontem

Zawartość
·nasza szkoła
·świetlica szkolna
·Biblioteka i czytelnia
·plan lekcji
·samorząd uczniowski
·klasy
·nauczyciele
·pedagog
·psycholog
·dydaktyka
·absolwenci
·informator trzecioklasisty

Logowanie
Witaj, Anonymous
Pseudonim
Hasło
(Zarejestruj się)
Członkostwo:
Ostatni: ovowyxow
Nowe dzisiaj: 0
Nowe wczoraj: 5
Wszystkie: 3540

Na stronie:
Gości: 363
Użytkowników: 0
Razem: 363

Ukształtowanie powierzchni dna morskiego
Wysłano dnia 26-02-2013 o godz. 17:35:52 przez Ananas

Nauka

   Z jednego z poprzednich artykułów wiemy już nieco o ukształtowaniu powierzchni lądów, ale nie możemy jednak zapominać, że także powierzchnia dna morskiego nie jest zupełnie płaska. Wręcz przeciwnie, jest ona bardzo urozmaicona. W pobliżu lądów dno oceaniczne stopniowo się obniża i właśnie tu mamy do czynienia z formami ukształtowania terenu... 



   Do najważniejszych form ukształtowania terenu morskiego zaliczamy:

  • Szelf – obszar dna przylegający do lądów do głębokości 200m. Szelf jest przedłużeniem kontynentu zalanym wodą. Ma różne długości, które wynoszą od 15-20km do nawet 1400km. Morza leżące na tej głębokości nazywamy szelfowymi i zaliczamy do nich m.in. Morze Bałtyckie. Z jednej strony szelf przechodzi w stok kontynentalny.

  • Stok kontynentalny – ma głębokość 200 – 300m i jest miejscem gdzie dno oceaniczne gwałtownie opada. Ma większe nachylenie niż szelf i jest nim ograniczony z jednej strony, z drugiej zaś przechodzi w rów oceaniczny lub podnóże kontynentalne, a następnie w głębie oceaniczną.

  • Podnóże kontynentalne – oddziela stok kontynentalny od równiny abisalnej. Ma dużo mniejsze nachylenie niż stok. Jest ono falistą równiną pokrytą osadami.

  • Równina abisalna – dość łagodna, rozległa i płaska część dna na głębokości 4500 – 6000m. Mogą się na niej znajdować grzbiety oceaniczne lub góry podwodne.

  • Basen oceaniczny – leży poniżej stoku na głębokości 3000 – 6000m. Baseny oceaniczne zajmują ok. 50% powierzchni ziemi, 70% powierzchni dna oceanicznego. Mają one bardzo urozmaiconą budowę.

  • Grzbiety oceaniczne – oddzielają od siebie baseny i tworzą podmorskie łańcuchy górskie. Szerokość grzbietów dochodzi nawet do 400km, a ich łączna długość wynosi 60 000km. Niektóre wierzchołki grzbietów wystają ponad powierzchnię wody i tworzą wyspy, takie jak np. Islandia.

  • Rowy oceaniczne – są najgłębszą częścią dna oceanicznego. Występują w ciągach, niedaleko kontynentów czy wysp. Szczególnie dużo ich występuje wokół Azji i właśnie tam znajdują się najgłębsze rowy na świecie (m.in. Rów Mariański – 11 022m).

 


 
Pokrewne linki
· Więcej o Nauka
· Napisane przez Ananas


Najczęściej czytany artykuł o Nauka:
Następstwa ruchu obiegowego i obrotowego Ziemi


Oceny artykułu
Wynik głosowania: 0
Głosów: 0

Poświęć chwilę i oceń ten artykuł:

Wyśmienity
Bardzo dobry
Dobry
Przyzwoity
Zły


Opcje

 Strona gotowa do druku Strona gotowa do druku


Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

 


 

PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.