Publiczna Szkoła Podstawowa
im. Tadeusza Kościuszki w Błędowie

ul. Stary Rynek 9; 05-620 Błędów
tel: 486680356; bledow@home.pl
Szukaj
Temat
  Zarejestruj się Home  ·  Tematy  ·  Pliki  ·  Twoje konto  ·  Wyślij artykuł  ·  Top 10  
Menu
· Strona główna
· Archiwum artykułów
· Blogi
· Ciekawe strony
· Encyclopedia
· FAQ
· Forum
· Galeria
· Kontakt
· Pliki
· Poleć znajomym
· Statystyki
· Wyślij artykuł
· Zarządzanie kontem

Zawartość
·nasza szkoła
·świetlica szkolna
·Biblioteka i czytelnia
·plan lekcji
·samorząd uczniowski
·klasy
·nauczyciele
·pedagog
·psycholog
·dydaktyka
·absolwenci
·informator trzecioklasisty

Logowanie
Witaj, Anonymous
Pseudonim
Hasło
(Zarejestruj się)
Członkostwo:
Ostatni: uraly
Nowe dzisiaj: 4
Nowe wczoraj: 18
Wszystkie: 4352

Na stronie:
Gości: 419
Użytkowników: 0
Razem: 419

Pojęcia niezbędne przy analizie tekstu epickiego
Wysłano dnia 27-09-2012 o godz. 20:15:16 przez do_nia12

Nauka Analizę tekstu epickiego warto rozpocząć od przyjrzenia się narratorowi. Jest to osoba, która swoją wypowiedzią powołuje do życia cały świat przedstawiony, a więc także bohaterów…

Narrator wszechwiedzący mówi w trzeciej osobie, przedstawia wydarzenia i osoby w taki sposób, jakby wiedział wszystko o przeszłości , znał myśli i uczucia bohaterów. Mówi np.: „Basia wyjrzała przez okno i pomyślała, że pogoda jest zdecydowanie ładniejsza niż się spodziewała”. Narrator ten jest obiektywny.

Narrator pierwszoosobowy występuje w pamiętnikach, wspomnieniach, dziennikach. Narrator ten jest jednocześnie uczestnikiem opisywanych zdarzeń albo relacjonuje to, o czym się w jakiś sposób dowiedział. Nie wie wszystkiego o świecie przedstawionym, za to przedstawia swoje wrażenia, przeżycia, opinie. Jego wypowiedzi są subiektywne.

Narracja jest to opowiadanie o zdarzeniach, zawiera też opisy (miejsc, przeżyć, sytuacji, wyglądu bohaterów). Prowadzona jest najczęściej w czasie przeszłym, ale stosowanie czasu teraźniejszego jest w niektórych momentach uzasadnione, gdyż dynamizuje akcję, a czytelnik odnosi wrażenie, ze uczestniczy w opisywanych wydarzeniach.

Fabułę utworu tworzą wszystkie występujące w nim wątki, czyli ciągi zdarzeń dotyczące konkretnych bohaterów. Możemy mieć do czynienia z utworami jednowątkowymi (nowela) i wielowątkowymi (powieść).

Akcja to wydarzenia przedstawione w utworze, powiązane ze sobą w łańcuchu przyczynowo- skutkowym.

Przedakcja jest to opowieść o wcześniejszych losach bohaterów. Losy te poznajemy z pamiętnika bohatera, wspomnień, rozmów bohaterów. Przedakcja bywa wyodrębniona, stanowi osobną część zwaną prologiem.

Poakcja natomiast jest częścią losów bohaterów niewchodzącą w skład fabuły poznawanej przez czytelnika. Poakcja może być wyodrębniona i jako osobna część jest zwana epilogiem.

Retrospekcja jest to przywołanie wspomnień bohatera w jakimś momencie akcji, gdy coś przypomniało mu inną sytuację z przeszłości.

Świat przedstawiony to sceneria wydarzeń; może być realistyczny, naśladować rzeczywistość, która nas otacza, a może być fantastyczny, baśniowy. Narracja zawiera przeważnie opisy, dzięki którym czytelnik może wyobrazić sobie to, o czym czyta.

Bohater to postać, o której mówi narrator (w przypadku narracji pierwszoosobowej także sam narrator). Najważniejszą  postacią, na której skupia się uwaga narratora i czytelnika, jest główny bohater. Losy bohatera drugoplanowego tworzą wątki poboczne.

Bohater epizodyczny bierze udział w wydarzeniach, które nie są ważne dla rozwoju akcji. Tytułowy bohater to postać umieszczona w tytule dzieła, może być głównym bohaterem lub drugoplanowym. Bohater zbiorowy zaś to wszystkie postacie, które są tak samo ważne i mają jakąś cechę wspólną.

Dialog jest to sposób prezentowania wypowiedzi bohaterów. Narrator stosuje wówczas mowę niezależną.

Monolog to dłuższa wypowiedź jednego z bohaterów. Sposób mówienia, zasób słownictwa, ulubione powiedzonka ułatwiają czytelnikowi charakterystykę postaci.

Podczas lektury czytelnik ocenia bohaterów, w czym pomaga mu sposób ukazania postaci przez narratora. Bohaterowie podlegają charakterystyce bezpośredniej lub pośredniej:
·         Charakterystyka bezpośrednia polega na wymienianiu cech postaci,
·         Charakterystyka pośrednia to ukazywanie postaci w działaniu, podczas rozmowy, prezentowanie jej myśli i przeżyć.

Oba sposoby charakterystyki pozwalają w pełni ocenić i uznać bohatera za pozytywnego lub negatywnego. Zdarzają się też postacie dynamiczne, zmieniające się w czasie akcji, niepodlegające jednoznacznej ocenie.

 
Pokrewne linki
· Więcej o Nauka
· Napisane przez do_nia12


Najczęściej czytany artykuł o Nauka:
Następstwa ruchu obiegowego i obrotowego Ziemi


Oceny artykułu
Wynik głosowania: 0
Głosów: 0

Poświęć chwilę i oceń ten artykuł:

Wyśmienity
Bardzo dobry
Dobry
Przyzwoity
Zły


Opcje

 Strona gotowa do druku Strona gotowa do druku


Pokrewne tematy

Nauka

Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

 


 

PHP-Nuke Copyright © 2005 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.