Wbrew powszechnemu mniemaniu, że w cywilizacji i kulturze współczesnego świata wszystko, co najstarsze zawdzięczamy Chinom- ojczyźnie prochu strzelniczego, druku,rakiet, makaronu, sztuk wytopu żelaza, zastosowania węgla do celów energetycznych i gazów do prowadzenia wojen, wynalazców porcelany, kompasu i wiele różnych przydatnych rzeczy- teatr wynalazł ktoś inny. Chiny nie mają w tej materii pierwszeństwa. Teatr pojawił się tam wyjątkowo późno, a nawet, jak twierdzą niektórzy historycy, został importowany przez cudzoziemców z Indii lub może z Europy. Stało się to za chętnych przybyszom zagranicznym władców mongolskich. A więc początki historyczne teatru narodziły się w Asyrii, Egipcie, Indiach, Grecji, Chinach.

   Są uczeni, zawłaszcza antropologowie, którzy byli gotowi cofnąć historię teatru aż po czas najodleglejszy, sytuując go już niemal u kolebki rodzaju ludzkiego. Na przykład Oskar Eberle w głośnej pracy o życiu, wierzeniach, tańcach i teatrze praludów głosił:

"Właściwy prateatr to sztuka zrośnięta z ciałem aktora, ogarniająca wszystkie możliwości natchnionego ciała; jest to najbardziej prymitywna i jednocześnie najbardziej różnorodna, w każdym zaś razie najstarsza sztuka ludzkości"